Auteur Topic: [tekst] opinie: EU-grondwet (07-05-2005)  (gelezen 319 keer)

5 april 2018, 01:19:08
gelezen 319 keer

beheerder

  • *****
  • Information
  • Senior
  • Forumbeheerder
  • Berichten: 338
    • Bekijk profiel

[TOC] Inhoudsopgave | Topics Teksten A-Z
titel
eu-grondwet-2005
labels
EU, referendum, grondwet, 2005
onderwerp
De EU: van confederatie naar federatie?
type
opiniestuk
publicatie
07-05-2005
oorsprong
internetkrant, text-O-zine Le Pantheon van Odeon
commentaar
Zowel in Frankrijk als in Nederland is de aanname van de EU-grondwet per referendum in meerderheid afgestemd.
Maar er zijn zo nog een paar dingen juist voorspeld, zoals m.b.t. Obama als eerste afro-amerikaanse president der VS, de netelige situatie rond Turkije met de mensenrechtenschendingen en de moeilijke verhouding met de EU.
toelichting
Dit artikel is een voorbeschouwing op het referendum van 1 juni 2005 over de Grondwet van Europa en is een poging om een stemadvies te formuleren.
Wist u dat de Republiek der Nederlanden (1579-1795) een confederatie was?

De EU: van confederatie naar federatie?

edit (1-7)-mei-2005

De EU: van confederatie naar federatie?

een voorbeschouwing op het referendum over de Europese Grondwet

Op 1 juni 2005 wordt de Nederlandse bevolking het referendum over de Grondwet van Europa voorgelegd. De kiezers kunnen deze grondwet ofwel aannemen ofwel afwijzen. De stemminguitslag is niet bindend maar geldt als een advies aan het parlement. Als er van opkomst en uitslag van dit referendum een duidelijke signaalwerking zou uitgaan dan kan het parlement dat moeilijk naast zich neerleggen.
Via een historische benadering wordt geprobeerd te komen tot een analyse en een zinnig stemadvies.

Inleiding
Als amateur-polemoloog heb ik studie gemaakt van de Europese conflicten en daarbij gezien dat met name dit gebied in Europa behoorlijk vaak het slagveld van Europese mogendheden is geweest.
De militaire traditie van dit gebied begint eigenlijk al met de Bataafse Opstand onder Julius Civilis. Via Den Briel, Doggersbank, Waterloo, Passendale, Grebbeberg, Duinkerken, etc. gaat het dan verder.
De Leo Belgicus bevindt zich in het centrum van de driepoot Engeland-Duitsland-Frankrijk. Het is het aangrijpingspunt van West-Europa en bevindt zich op het snijvlak van de Romaanse en Germaanse culturele hoofdstromen.
Het is hier waar telkens de grote confrontaties zijn geweest maar waar ook de integratie en consolidering van 'Europa'  zich via de Benelux, de Gemeenschap voor Kolen en Staal en de EEG tot de Europese Unie hebben ontwikkeld.

Nederland is veelal een netto betaler geweest aan de Unie. Na de toetreding van het Iberisch schiereiland is er veel europees, lees Nederlands, geld naar toe gegaan om de economische en democratische standaarden van de Unie te helpen waarmaken. Spanje heeft in 2004 publiekelijk haar dankbaarheid aan Nederland uitgesproken. Terecht mogen wij er trots op zijn dat Spanje mede dankzij ons welvarender en politiek stabieler is geworden.
Tussen Spanje en Nederland zit het wel goed vanwege het eeuwenoude wederzijdse respect.

Ook Ierland is een europees succesverhaal. Nu echter zijn forse uitbreidingen van de Unie aan de gang. Zo zijn Polen en Tsjechië volwaardig lid geworden. Deze twee landen zullen het wel redden maar de kosten die deze aansluiting met zich mee brengt zullen hoog blijken te zijn.
Over toetreding tot de Unie van Turkije, Roemenië en zelfs Servië worden op dit moment onderhandelingen gevoerd.

Oostwaarts
Over Tsjechië hoeven wij ons geen zorgen te maken. Voor de Tweede Wereldoorlog was dit al een beschaafde staat die letterlijk en figuurlijk aanleunde tegen het Westen. De vrede- en vrijheidslievende Tsjechen hebben, tot aan hun Fluwelen Revolutie, bijzonder veel ellende door buitenlandse inmenging te verduren gekregen.
In 1938 werd dit land helaas 'verraden' door de toenmalige Britse premier Richard Chamberlain bij het ondertekenen van de zgn. Vrede van München. Hij dacht Hitler te kunnen stoppen o.a. door hem Sudetenland (in Tsjechië) te gunnen hetgeen een bres sloeg in de anders onneembare Tsjechische verdedigingslinie zodat het land kwetsbaar werd. Hitlers invasietroepen vielen eenvoudig binnen en onderwierpen de Tsjechen. De Tsjechische tanks (eigen fabrikaat) werden oorlogsbuit en zouden later worden ingezet aan het Oostfront.
Ik meen te mogen stellen dat de Engelsen en de Fransen de Tsjechen niet nog een keer mogen laten vallen en dat wij zelf er voor moeten waken de Polen niet te behandelen als tweederangs Europese burgers analoog aan de beleving van de Ossi's.
Feit is dat wij een deel van onze werkgelegenheid zien verdwijnen richting Polen vanwege de lage loonkosten. Het gaat dan hoofdzakelijk om arbeidsintensieve en niet om kennisintensieve arbeidsplaatsen.
Nederland heeft ten opzichte van Polen een speciale verplichting tot het bieden van assistentie. Dat komt voort uit het feit dat tijdens WOII de Polen aan geallieerde zijde Nederland hebben geholpen te bevrijden van de bezetter. In de Slag om Arnhem maar ook in Nijmegen zijn daarbij Poolse militairen gesneuveld.

Dat betekent niet dat wij zo onverstandig moeten zijn om publiekelijk te roepen om goedkope Poolse arbeiders zoals EU commissaris Bolkenstein onlangs deed: voor werkzaamheden aan zijn huis in Frankrijk wou hij wel Polen hebben.
Prompt haalde B. de woede van de Franse vakbonden op de hals. Vandaar dat leden van de CGT even op zijn erf kwamen kijken naar de klus.


Er is een analogie met de kosten en consequenties sinds 'die Wende' en de feitelijke hereniging van Duitsland en de EU-uitbreiding naar het Oosten. Voormalig Oost-Duitsland is in infrastructurele zin bij lange na nog niet klaar, de werkloosheid is er pijnlijk hoog (een hoge werkloosheid in Duitsland is historisch gezien altijd precair) en de Ossi's en Wessi's slagen er (nog) niet in om hun grote cultuurverschil te overbruggen. Dat laatste raakt aan de kern namelijk verschil van culturele identiteit. Met de toetreding van Turkije zouden we op dit punt ook op problemen stuiten.

De westerse beschaving is een directe afgeleide van de greco-romaanse cultuur en traditie. Er zijn wel enkele Slavische (Servië), Ottomaanse (Bosnië) en Arabische (Spanje) invloeden te bespeuren maar in de kern hanteert de Unie de principes van de Verlichting waardoor grote waarde wordt toegekend aan de ratio, de scheiding van kerk en staat en de Trias Politica: de verdeling in wetgevende, uitvoerende en controlerende machten. Bovendien hechten wij aan respect voor de mensenrechten omdat de integriteit van het individu expliciet wordt erkend.

Roemenië
Van Roemenië kan zeker gesteld worden dat die in de Europese traditie is gegrondvest. Roemeens is een Romaanse taal die sterk op het Frans lijkt. De economische banden tussen Frankrijk en Roemenië zijn daardoor beter verklaarbaar. (1)
Het land heeft een fors trauma opgelopen tijdens het langdurige bewind van de dictator Ceaucescu. Feitelijk heeft het, samen met Albanië, een enorme achterstand t.o.v. de rest. Om die achterstand weg te werken zijn natuurlijk vele tientallen miljarden euro's nodig maar het is op dit moment onverstandig om grote sommen geld te laten beheren door de eigen Roemeense overheid vanwege de corruptie. Ten tijde van Ceaucescu bestond al een machtige en zelfzuchtige toplaag die 'nomenclatura' werd genoemd. Roemenië heeft, ondanks het succes van haar bloedige revolutie in 1989, nog steeds een corrupte klasse die tevens banden onderhoudt met de lokale maffia.

Welbeschouwd is het verstandiger om in Roemenië eerst het systeem van Micro Kredieten (2) te hanteren waardoor van onderaf de lokale economie op gang kan komen. Als daarnaast de Roemeense overheid door 'Europa' geholpen wordt om misdaad en corruptie te bestrijden dan heeft Roemenië wel kans om uit haar misère te geraken.

Turkije
Binnen de Turkse republiek zijn er grote groepen die graag zouden zien dat Turkije als volwaardig lid wordt opgenomen. Binnen dit land bestaat echter ook een goed georganiseerde tegenbeweging met een islamitisch-populistisch karakter.
Turkije is een groot land dat zich op het snijvlak bevindt van de christelijke en mohammedaanse hoofdculturen.
Als zodanig is het dikwijls het slagveld geweest. Zo hebben de Britten tijdens WO I landingen uitgevoerd bij Gallipoli om te proberen het Ottomaanse Rijk te bedwingen maar dat faalde. In 1915 is sprake geweest van genocide op de christelijke Armeniërs. (De Armeniërs zijn ook niet zo te spreken over het beëindigen van hun zelfstandigheid in 1935.)
Tot op de dag van vandaag is deze kwestie niet uit de wereld.
Erkenning van Turkije van deze genocide zou een goede stap zijn tot lidmaatschap van de Unie. Wellicht zouden Nederland en Duitsland hier het voortouw kunnen nemen om Turkije te helpen deze netelige kwestie op te lossen.

Turkije heeft altijd grote geopolitieke invloed gehad en vooral in moderne tijden leidde dat steevast tot ruzie met Griekenland waarbij Cyprus vaak de aanleiding was. Mogelijk is dat in de toekomst een punt van aandacht.

Kemal Ataturk, de vader des vaderlands van het moderne Turkije, heeft in het interbellum de scheiding tussen moskee en staat ingesteld en dat is voor de voorstanders van toetreding van Turkije tot de Unie een valide argument.
Helaas werden en worden in Turkije de mensenrechten geschonden. Er wordt nog steeds gemarteld en de Koerden worden nog steeds onderdrukt. Op het moment dat vaststaat dat de mensenrechten in Turkije niet meer worden geschonden heeft Turkije een verdere goede stap verricht tot volwaardig lidmaatschap.

Turkije is intern een verdeeld land wat af te lezen valt aan de oude hoofdstad. Byzantium (Constantinopel) was vroeger de hoofdstad van het Oost-Romeinse Rijk en ligt binnen het continent Europa. Byzantium werd later Istanboel, de hoofdstad van het immense Ottomaanse Rijk. De stad werd op de oriëntaalse oever, in Azië, uitgebreid.
Zo komt het dat een helft van Istanbul in Europa staat en de andere in de Oriënt. Het is een smeltpunt van culturele hoofdstromen.
Ankara is sinds 1920, het begin van de Turkse Republiek, de hoofdstad. Helaas kan gesteld worden dat hoe verder men verwijderd is van de hoofdstad hoe groter de onderwijsachterstand is. Er moet nog zeer veel gedaan worden op het gebied van het bestrijden van analfabetisme. Daarom is het misschien het overwegen waard om Turkije in fases toe te laten tot de Unie. Waarom niet eerst het Europese gedeelte bij de Unie trekken en kijken of dat tot gewenste resultaten leidt? Ondertussen kunnen met de Turkse overheid infrastructuur en onderwijs van Oost-Turkije worden aangepakt. Als dat eenmaal is gebeurd en de mensen in Oost-Turkije voelen zich ook Europeaan dan zijn we waarschijnlijk minimaal een generatie van 30 jaar verder.
Dat zouden we niet moeten opvatten als een reden om dan maar af te zien van EU-onderhandelingen met Turkije. Nee, dat zou zeer onverstandig zijn, juist vanwege het belang van een stabiel, welvarend en democratisch Turkije.

Die onderhandelingen zullen zwaar blijken te zijn omdat de Turkse diplomatie niet de meest eenvoudige is. Daarom ligt hier een prachtige taak juist voor Griekenland om dit proces te begeleiden. Als Turkije en Griekenland er in slagen om goede en solidaire buren te zijn dan is dat weer een stapje verder voor Turkije in de richting van lidmaatschap. Een bijkomende voorwaarde is een permanente en fatsoenlijke oplossing voor de mensen op Cyprus.

Euro
De introductie van de Euro in januari 2002 is voor veel Nederlanders een duur verhaal gebleken. Wij hebben collectief last van het  wegvallen van het nationale monetaire beleid als economisch instrument. De Britten en de Denen hebben gekozen voor opting-out. Vooral het Verenigd Koninkrijk profiteert van haar eigenwijze monetaire beleid. De Britten beleven een economische hoogconjunctuur sinds de introductie van de euro op het vasteland. (Daar doet de recente sluiting van de laatste Britse automobiel fabriek weinig aan af.) Doordat het pond goedkoper is dan de euro en het VK traditioneel een grote handelsomvang met de VS kent, kan de Britse regering pronken met een gunstige handelsbalans.
Dat is het geheim van Tony's derde termijn als Labour-premier: hij laat iedereen van de voorspoed meeprofiteren.

Het Nederlandse bedrijfsleven voelt de gevolgen van verminderde economische slagkracht en stelt investeringen uit met als gevolg een stijgende werkloosheid. De overheid voert stringent bezuinigingsbeleid uit, stoot maatschappelijke verantwoordelijkheid af, treedt terug en liberaliseert naar believen. Helemaal 'in lijn met Bolkenstein'.
Het beroemde Nederlandse solide sociale verzekeringstelsel is in minder dan 10 jaar enorm uitgehold omdat de overheid repressief bezuinigt op uitkeringen.

De mensen thuis moeten elk eurodubbeltje drie keer omdraaien alvorens die uit te geven. Over een brede linie (vervoer, telecommunicatie, energie, diensten) is sprake van forse prijsstijgingen. Deze euro-inflatie, die bovenop de normale inflatie komt, wordt niet of nauwelijks gecompenseerd. Wel zijn de lonen en uitkeringen bevroren.
Al met al is het consumentenvertrouwen aanmerkelijk gedaald. En vanwege die dure euro, de druk van toenemende EU regelgeving en de snelheid van opeenvolgende EU uitbreidingen feitelijk ook het vertrouwen in 'Europa'.

Secessieoorlog
De laatste tijd ben ik mij gaan interesseren voor de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-65). Volgens mij kunnen we uit deze wonderlijke broedertwist een les leren. (3)
Er wordt altijd aangevoerd dat de kwestie van slavernij in het Zuiden de reden van dit conflict was omdat het Noorden die wou afschaffen. Dat is maar ten dele waar want het politieke proces van afschaffing van slavenarbeid en het erkennen van de rechten van Afro-Amerikanen was reeds op gang gebracht en zou in het Zuiden alleen wat meer tijd hebben gekost. Door de Industrialisatie die in dat tijdperk op gang was gekomen zou op den duur een verschuiving hebben plaatsgehad van het katoenveld naar de fabriek met onherroepelijk een proces van organiseren en van het verkrijgen van arbeidsrechten. Zoiets ging altijd vooraf aan het verkrijgen van stemrecht.

Ook nadat het Noorden had gewonnen bleef de zwarte bevolking in het Zuiden geknecht: het Zuiden bleef arm doordat het Noorden hoge oorlogschattingen opgelegde die niet bevorderlijk waren voor de Zuidelijke economie en dus de mensenrechten van de zwarten. Pas tijdens de beide wereldoorlogen hebben de Afro-Amerikanen zich kunnen bewijzen. En konden zij eindelijk in rang omhoog gaan omdat de aanname van hun vermeende inferioriteit, resulterend in mensonterende discriminatie, door hen succesvol werd weerlegd. Heel geleidelijk verdween deze discriminatie.
Zwarte politieke geloofwaardigheid werd tijdens de Vietnam-oorlog totaal afgedwongen. Vanuit dezelfde traditie kunnen wij begrijpen waarom, na de Golfoorlog, generaal Colin Powell minister kon worden.
Het is nog even wachten maar een Afro-Amerikaanse bewoner van het Witte Huis in DC komt er aan.

Waar het in de Secessieoorlog in de kern om gaat is het conflict tussen de idee van een federatie enerzijds en de principes van een confederatie als staatsvorm anderzijds. Het Noorden koos voor een sterke bondstaat - een federatie -   terwijl de Staten in het Zuiden de lossere statenbond - de confederatie - wilden behouden. De mensen in het Zuiden hadden een sterke afkeer van al te grote overheidsbemoeienis en gaven liever niet hun soevereiniteit op.
De slavernijkwestie was slechts de aanleiding die nodig was om de vraag 'federatie of confederatie?' te beantwoorden. Dat is toenmalig middels oorlog, niet met een referendum, opgelost: het federale gezag onderdrukte de 'rebellie'.
Tot op de dag van vandaag heeft het Zuiden een trager tempo dan het Noorden, vergelijkbaar met de situatie in Italië.

Conclusies
Ik meen dat, alleen al op basis van de lessen uit de geschiedenis, de uitbreiding van de Unie niet te snel moet gaan. Het hoge tempo moet eruit. De Europese regeringsleiders moeten niet op de troepen vooruit willen lopen. De Europese burgers vormen hun draagvlak en daarvan moeten zij zich niet te zeer verwijderen hetgeen hier te lande bijvoorbeeld wel gebeurd is: zonder plebisciet is de euro ingevoerd. Als er wel een referendum over de euro zou zijn gehouden dan zou dat het risico hebben ingehouden dat de Nederlanders, na het Deense 'nej' en het Britse 'no', een Bataafs 'nee' zouden hebben laten horen. De nationale overheid, het bedrijfsleven en de federalisten hebben de euro gewild. Maar het is zeer de vraag of de burgerbevolking dat ook wilde.
Nu hebben wij alsnog een referendum over 'iets in Europa' en dat is voor de Nederlanders en de Fransen een mooie gelegenheid om, direct, bezwaar aan te tekenen tegen verdere federalisering en de nationale overheid enigszins te straffen voor het laten ontstaan van onbehagen in de samenleving vanwege het verlies van soevereiniteit aan Europa.

Tot nu toe is de Europese Unie een confederatie. Met het aannemen van een Europese Grondwet zou de Unie een federatie worden. Kenmerkend voor dit proces is het verlies van soevereiniteit van de deelnemende staten ter wille van een sterk centraal gezag. De Europese federalisten zouden graag de totstandkoming willen zien van de Verenigde Staten van Europa analoog aan de Verenigde Staten van Amerika. Dus ook met vele grote machtige instituties.
Zij hebben het visioen van een sterk Europa op economisch, diplomatiek, politiek, militair en wetenschappelijk terrein.
Als u dat ook wilt dan moet u vooral 'ja' gaan stemmen. Eerlijk is eerlijk; deze optie is beter voor het 'milieu'.

Sinds de moord op politicus Pim Fortuin is Nederland politiek instabiel. Sinds de moord op cineast Theo van Gogh is Nederland maatschappelijk instabiel. Er leeft een groot ongenoegen met het Haagse politieke establishment en de partijpolitiek i.h.a. en dat dient serieus genomen en gehoord te worden. Er leeft een groot onbehagen in de samenleving en dat zoekt een uitweg. Als u dat onbehagen tot uitdrukking wilt brengen stem dan 'nee'.

Advies: A Rebel Yell
'Nee' zeggen dus tegen die Europese Grondwet. Samen met het 'Non' van de Fransen geven wij dan een krachtig, niet mis te verstaan, signaal af: de handrem op het Europese federalisme ! En niet alleen maar richting Brussel.
In het geval van Nederland ook richting Den Haag. Feitelijk naar het impopulaire kabinet Balkenende 2. Deze draagt immers de verantwoordelijkheid voor immense bezuinigingen waar vooral de onderkant van onze samenleving zo onder zucht. Dit rechts-conservatieve kabinet laat economische overwegingen prevaleren boven sociaal-maatschappelijke.

Alsof alles kan worden uitgedrukt in geld.
Maar kun je eigenlijk wel 'veiligheid' kopen? Kun je 'gezonde lucht' kopen? Kun je 'welzijn en gezondheid' kopen?  Is 'vrijheid' ook te koop?


NEE!



Arnaud Rasing, mei 2005




Noten

  • 1) Renault/Dacia-fabriek
  • 2) meer over Micro Credits stond in text-O-zine Le Panthéon
  • 3) De Secessieoorlog (secessie betekent afscheiding) wordt als voorbeeld gebruikt om het verschil tussen confederatie en federatie te laten zien


Woordenlijst

Bondstaat m. (-staten) , een staat die uit een aantal onderdelen is samengevoegd , elk met een zekere zelfstandigheid als staat, die zij niet zoals prov. aan het centraal gezag ontlenen, maar waar de bevolking van ieder staatlid rechtstreeks door de organen van de bond gebonden kan worden (ENC.): Oostenrijk is een statenbond.
• De zelfstandigheid van een bondstaat gaat niet zo ver als bij een *statenbond, die bestaat uit een vereniging onder een centraal gezag van een aantal staten die slechts weinig van hun soevereiniteit hebben opgegeven. De leden van de bond hebben veel verplichtingen en rechten tegenover elkaar, maar niet tegenover hun wederzijdse onderdanen. Voorbeelden van een bondstaat zijn de Verenigde Staten, Bondsrepubliek Duitsland, Zwitserland en de (voormalige) Sovjet-Unie. De grondslag van de inrichting van een bondstaat is een grondwet, die van een statenbond een verdrag.

Confederatie [<Lat. Confoederatio, verbond], v. (-s), groep staten die zich associëren om in bepaalde opzichten (b.v. defensie, diplomatie) een gemeenschappelijk overleg- en gezagsorgaan te laten uitwerken, zonder dat een van de statenleden zijn soevereiniteit prijsgeeft.
• Confederatieve organen hebben geen directe zeggenschap over de individuele burgers van de lidstaten. Dit laatste is het wezenlijke verschil van de confederatie of statenbond met de federatie of bondstaat. De VS waren van 1778-89 een confederatie, van 1789-heden een federatie. Ook de Duitse Bond (1815-66) was een confederatie, evenals de Republiek der Nederlanden (1579-1795). De zgn. Zuidelijke Confederatie was de republiek die in 1861 bij het uitbreken van de Secessieoorlog in het zuiden van de VS werd gevormd en op het einde (red: 1865) van die oorlog werd ontbonden.

Federatie [<Lat.], v. (-s), verbond van samenwerkende, meestal gelijkgerichte lichamen die hun zelfstandigheid behouden. Federaties komen op talrijke gebieden voor, b.v. vakverenigingen , organisaties voor de (geestelijke) volksgezondheid, staten met een gemeenschappelijk belang. Wat de laatste categorie betreft *confederatie

Statenbond m. (-en), bond van soevereine staten berustend op een staatsverdrag (een lossere verenigingdan een bondstaat), met autonomie in binnenlandse aangelegenheden en een gezamelijke buitenlandse politiek. *Confederatie

Bron: Summa encyclopedie 1976



There are no comments for this topic. Do you want to be the first?