Auteur Topic: [dossier] Rasing: ARA repliek (24-03-2009)  (gelezen 359 keer)

3 april 2018, 06:38:51
gelezen 359 keer

beheerder

  • *****
  • Information
  • Senior
  • Forumbeheerder
  • Berichten: 338
    • Bekijk profiel

[TOC] Inhoudsopgave | Topics Dossiers A-Z
titel
ara-repliek-2009
labels
brief, dagvaarding, verslag, status quo 2009
download
AR_brief_repliek_ARA240309.pdf (159.24 KB)
onderwerp
REPLIEK 2009, toelichting
type
brief
publicatie
24-03-2009
locatie
Nijmegen, ARA sector kanton
kenmerk
vdHeuvel 153671/jb
status
afgehandeld, rekening is betaald
toelichting
Repliek 2009 is in zoverre interessant dat de toelichting eigenlijk alles vertelt.
Het is een nogal pittig verhaal met een aardige 'pointe'; ik word weer boos, natuurlijk.

REPLIEK 2009, toelichting
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
                                                   R E P L I E K  2 0 0 9
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Toelichting
In september 1999 viel ik voor de tweede keer uit het reguliere arbeidsproces naar aanleiding van een burn-out; hetgeen overspannenheid, depressies, gebrek aan vitaliteit en onbelastbaarheid impliceert.
Het eerste jaar in de ziektewet was de amber-regeling van kracht. In dit jaar werd het duidelijk dat ik van mening verschilde met de uitkerende instantie UWV over de mate van arbeidsongeschiktheid. Het UWV stelde zich op het standpunt dat ik gedeeltelijk arbeidsongeschikt zou zijn maar ik vond dat ik helemaal niet belastbaar was en dus volledig arbeidsongeschikt was.
Let wel, ik had bij aanvang WAO al een schuld van meer dan 11500,= euro.
Dit verschil van mening heeft geleid tot een jarenlange juridische strijd. In eerste termijn gaf de ARA mij in 2002 gelijk op basis van het rapport dat was opgesteld door psychiater Mutsaers (vonnis van 30 december 2002 procedurenummer 00 / 2261 WAO 67).
Het UWV maakte bij monde van mevr. Beerendonck (afdeling B&B) echter misbruik van beroepsrecht en ging - onterecht - in hoger beroep waardoor de CRvB te Utrecht de zaak moest toetsen.
Begin januari 2005 volgde het arrest dat het vonnis van de ARA - uiteraard - bevestigde (uitspraak van 19 januari 2005 procedurenummer 03/647 WAO); het UWV had niet de WTBA mogen toepassen.

Bij aanvang WAO in oktober 2000 verstrekte het UWV slechts een gedeeltelijke WAO zonder die aan te vullen tot aan het wettelijk sociaal minimum; ik ontving omgerekend circa 400,- euro maandelijks. Waardoor ik gedwongen was om mijn appartement aan de Vredestraat 12 te Nijmegen te verlaten.
Gedurende anderhalf jaar heb ik toen beurtelings gelogeerd bij mijn vader in Bellingwolde (Gr.) en bij mijn moeder in Nijmegen. In deze periode heb ik armoede gekend ondanks lapmiddelen als IOAW, ABW en Toeslagenwet. Onderwijl voerde mijn advocate van de ARAG-rechtsbijstand een extra procedure om de WW betaald te krijgen, dat geschiedde pas in maart 2002.

Een maand later had ik weer een eigen woning en hoopte weer een zelfstandig huishouden te kunnen voeren. Op dat moment had ik bovenop de romp-WAO van 400,= euro netto maandelijks een WW-uitkering ad 530,= vierwekelijks. Alle vaste lasten bedroegen circa 500,= euro maandelijks.
Het UWV vond in 2002 echter aanleiding om op deze WW-uitkering te korten; zij voerde een dubbele sanctie uit die mij ernstig in de financiële problemen bracht waardoor ik gedwongen was om bij de gemeente Nijmegen te vragen om een schuldsanering.
Ik tekende bezwaar aan tegen de sancties en dat leidde tot een zitting bij de ARA met als resultaat een schikking (uitspraak van 14 november 2003 procedurenummer 02 / 2633 WW 27).

In 2004 werd het mij duidelijk dat er een schuldsanering aan kwam in de vorm van de WSNP. Van die regeling had ik nog nooit gehoord maar ik ondertekende de overeenkomst als voorgelegd door mr. Van Ekert en r.c. mr. Boon (uitspraakdatum 20 oktober 2004 insolventienummer 04/758 R mb).

Maar tot overmaat van ramp kwam er een maand later na de wettelijke termijn van vijf jaren een einde aan de WW; ik viel dus direct na het aangaan van de WSNP-regeling in een gat van 7 maanden terug op de romp-WAO onderwijl er nog geen uitspraak van de CRvB was. Ik kon de vaste lasten niet meer opbrengen en vroeg wanhopig om hulp bij de gemeenten Wijchen en Nijmegen.
Het duurde lang voordat het UWV een toeslag toekende maar ook die bood geen soelaas want nog steeds beduidend onder het wettelijk sociaal minimum.
Al mijn post ging eerst langs de bewindvoerder WSNP, sindsdien heb ik het financiële overzicht verloren. Dat is nog steeds het geval, tot op de dag van vandaag.
In januari volgde dan het arrest van de CRvB en dat dwong het UWV om met terugwerkende kracht een 80-100% WAO te herberekenen; sinds maart 2005 'geniet' ik een 80-100% WAO-uitkering.
Mijn WAO-inkomen was 15% lager dan voorafgaand aan het einde van de WW. In mei 2005 werd er op mijn vakantietoeslag beslaggelegd wegens het salaris van de bewindvoerder WSNP.

Ondertussen kreeg ik de huurachterstand maar niet weggewerkt.

Ondertussen was het water toen al maanden afgesloten.

Evenwel moest ik enkele maanden later van Talis Woondiensten b.v. mijn woning te Wijchen (Diepvoorde 20-05) gedwongen verlaten met behulp van gerechtsdeurwaarder van den Heuvel c.s. te Nijmegen. Deze woning heb ik niet bezemschoon kunnen opleveren hetgeen Talis in rekening bracht.

En nog een maand later werd ik uit de WSNP gezet omdat dhr. Rasing in het eerste jaar toch zijn schulden had vergroot? En dat mag niet zijnde een wettelijke eis van de WSNP.

Bravo! Deze burger is helemaal klem gereden en uitgeput door de regelgeving en de kille uitvoering.

Gelukkig kon ik terecht bij Hugo Oudshoorn aan de Duindoornstraat 69 te Nijmegen. Wij kwamen onderhuur overeen en een en ander zou slechts tijdelijk zijn.
Elders had ik een postadres.
Maar ik slaagde er niet in om de problematiek aan te pakken want ik was uiterst gefrustreerd en boos. Wel zijn de voorbereidende werkzaamheden voor Stichting Odeon Nijmegen hier doorgezet. Hugo en ik waren de voornaamste initiatiefnemers en motoren achter deze lokale sociaal-culturele instelling.

Op 4 april 2006 was er op het UWV-kantoor een hoorzitting n.a.v. een beslaglegging en een jaar later op 14 juni 2007 dito. Naar aanleiding van de laatste hoorzitting ben ik met Dossier Rasing gegaan naar het Juridisch Loket en deze verwees mij door naar een advocate voor een eerste consultatie.

Op 27 juni 2007 kon deze advocate mij vertellen dat ik alles al had gehad op het gebied van bestuursrecht en dat ik nu richting het aansprakelijkheidsrecht zou gaan. Dat vond ik mooi.
Om 20u00 kwam Hugo echter plots te overlijden op zijn werkplek (TCCN) en alles werd anders.
Een onuitsprekelijk persoonlijk verlies maar ook een voor de stichting en zijn voormalige werkkring.

Al spoedig bleek dat Talis Woondiensten b.v. mij ook weg wou hebben van de Duindoornstraat 69 want zij was onaangenaam verrast te moeten vernemen dat die mijnheer van het 'Diepvoorde 20-05 te Wijchen'-verhaal blijkbaar woonachtig was op dit adres, in onderhuur, dus, 'Er uit !'.
Ik zocht juridische hulp en het kwam tot een (hele nare) zitting waarin de rechter Talis in het gelijk stelde en ik dus wel gedwongen was deze woning bezemschoon op te leveren (vonnis van 26 oktober 2007 ARA sector kanton Nijmegen, zaakgegevens 518556 \ CV EXPL 07-6051 \ 19 /GT).

Gelukkig kon ik met behulp van vrienden uitwijken naar Fort Pannerden op 6 december 2007.
Ik was totaal overstuur, kopschuw, uitgeput, verdrietig, depressief, ziek, verarmd en berooid.
In maart volgde dan nog een periode van geestelijke nood naar aanleiding van het feit dat de gemeente Nijmegen mij uitschreef uit de GBA; zou de WAO dan misschien worden stopgezet?
Weer volgde een beslaglegging bij het UWV op mijn WAO-vakantiegeld in de maand mei van dat jaar, daarnaast was er al een maandelijks beslaglegging van circa 80,= euro.

Op het Fort sloeg de paranoia toe toen duidelijk werd dat de gemeente Lingewaard de subsidiegelden bij elkaar had voor de restauratie en wij, de beheerders genoemd, eruit moesten; de aannemer wou een onbewoond fort. Het Fort zou een voornamelijk museale bestemming krijgen.
Wij hebben als bewoners onderhandelingen gevoerd met de gemeente over een regeling. Aan dat overleg heb ik ook deelgenomen en als zodanig heb ik een akkoord kunnen bewerkstelligen; een convenant. De ex-beheerders zijn vanaf 1 november 2008 tijdelijk geplaatst in Gendt, Huissen en Bemmel. Op de langere termijn zou er een aanvang worden gemaakt met een culturele broedplaats.

Te Bemmel ben ik aan de slag gegaan met de voorbereidingen voor de Culturele Broedplaats Lingewaard (CBL) en ben als zodanig de initiatiefnemer van het platformCBL (pCBL).
Nu dan, dien ik ook weer uit deze woning te vertrekken, per 1 april 2008. Ik heb de gemeente duidelijk gemaakt dat ik, minimaal de komende drie jaren, in een stabiele woonsituatie wil zitten.
Van daar uit wil ik de schuldenproblematiek aan gaan pakken, de aansprakelijkheidsrechtprocedures starten, mijn gezondheid zowel fysiek als mentaal weer op orde krijgen en ondertussen mij bezighouden met werkzaamheden voor Odeon Nijmegen en het platformCBL.

Op dit moment heeft de gemeente mij (nog) niet een structurele oplossing aangeboden, probeert zij onder het convenant uit te komen en neigt zij er toe in haar wettelijke zorgplicht te verzaken.

Wellicht kunt u nu begrijpen van mijn gevoel van onmacht als het gaat om instanties en overheid.

Conclusie
Ondergetekende burger heeft binnen een decennium te maken gehad met diverse uitkeringsvormen zoals WAO, WW, TW, IOAW en ABW maar is niettemin tot de bedelstaf veroordeeld omdat UWV b.v., CWI, de bewindvoerder WSNP, Talis Woondiensten b.v., de gemeente Wijchen, de gemeente Nijmegen en binnenkort ook de gemeente Lingewaard hem wel hebben gewezen op zijn plichten maar niet op zijn rechten en hebben verzaakt qua bestuurlijke zorgvuldigheid en/of wettelijke zorgplicht, zodanig dat deze burger 2 à 3 keer zo veel schulden heeft als bij aanvang arbeidsongeschiktheid en deze burger telkens gedwongen wordt zijn woning op te geven en dermate in de problemen te jagen zodat deze knak zegt, tot hij knapt en er het bijltje bij neer gooit. Al was het alleen maar om de fysieke en mentale gesteldheid van deze burger bij aanvang en gedurende het verloop van dit Kafka-scenario.

Als een Don Quichote blijf ik strijdbaar voor een betere wereld en hoop dus dat dìt systeem instort!

Hierbij verklaar ik, Arnaud Rasing, de sociale rechtsstaat voor failliet, waarvan akte.

Aldus naar waarheid, volgens ondergetekende,

Nijmegen, dinsdag 24 maart 2009


Arnaud B.A.G. Rasing, burger


afkortingen, alfabetisch:

  • ABW, Algemene Bijstands Wet
  • ARA, Arrondissements Rechtbank Arnhem
  • ARAG, rechtsbijstand (Allgemeine Rechtsschutz-Versicherungs-AG)
  • afd. B&B, afdeling Bezwaar en Beroep van het UWV
  • CRvB, Centrale Raad van Beroep Utrecht
  • CWI, Centrum Werk en Inkomen
  • IOAW, Inkomensvoorziening Oudere Arbeidsongeschikte Werknemers
  • GBA, Gemeentelijke Basis Administratie
  • Gr., Groningen
  • r.c., rechter-commissaris
  • TCCN, Technisch Creatief Centrum Nijmegen
  • TW, Toeslagen Wet
  • UWV, Uitvoerings-orgaan/instituut Werknemers Verzekeringen
  • WAO, Wet Arbeids Ongeschiktheid
  • WSNP, Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen
  • WTBA, Wet Terugdringing Beroep op de Arbeidsongeschiktheids-regelingen
  • WW, Werkloosheid wet


There are no comments for this topic. Do you want to be the first?