Auteur Topic: [topic] interview: Wijkblad-september2016  (gelezen 502 keer)

26 februari 2018, 17:50:04
gelezen 502 keer

beheerder

  • *****
  • Information
  • Senior
  • Forumbeheerder
  • Berichten: 338
    • Bekijk profiel

[TOC] Inhoudsopgave


door Leonie Hendriks en Renate Hesseling

Wie is Arnaud de Verfkabouter?

We geven in ons wijkblad graag aandacht aan de verschillende kunstenaars die onder ons wonen in Nieuw West. Zo ook aan Arnaud Rasing. Arnaud woont al jaren in de wijk Heseveld, dus het werd tijd om de spotlights op hem te richten. Mede omdat de vorm van kunst die hij tot uiting brengt niet voor de hand ligt.

Arnaud werkt met het inleggen van hout en heeft hierbij zijn eigen manier van werken ontwikkeld. Misschien heeft u het weleens gezien in antieke meubelen, maar Arnaud brengt het inleggen van hout naar een nieuw niveau met zijn zelf ontwikkelde methode.

Arnaud Rasing
Arnaud kennen we als kunstenaar, door zijn werk als medeoprichter van stichting Odeon of misschien ook wel als Arnaud de Verfkabouter. Kunst en creativiteit staan centraal in het leven van Arnaud. Eigenlijk heeft die creativiteit altijd al in hem gezeten. Zo lang als hij zich kan herinneren was hij altijd al aan het tekenen. Hij schonk echter zelf niet zoveel aandacht aan zijn talent. Hij kon wel goed tekenen, maar zijn jongere broer, die was de tekenaar in het gezin. Hij dacht altijd dat tekenen het talent van zijn broer was en niet iets waarin hij zelf uitblonk. Zijn aandacht verplaatste zich naar andere gebieden. Zijn broer is uiteindelijk niet doorgegaan op het creatieve vlak, maar bij Arnaud zou het wel een grote rol in zijn leven blijven spelen.

Fort Pannerden
Arnaud is niet altijd kunstenaar geweest. Oorspronkelijk had hij een baan in de IT. Na jarenlang daarin werkzaam te zijn, met een steeds groeiende druk, kwam Arnaud thuis te zitten. Werken in de IT was niet meer mogelijk. Zijn leven kwam in een neerwaartse spiraal, die pas tot stilstand kwam tijdens zijn tijd in Fort Pannerden. Dit is een voormalig fort, gebouwd in de negentiende eeuw, in de gemeente Lingewaard. Nu is het fort na restauratie opengesteld voor publiek, maar voordat er een bestemming voor werd gevonden, heeft het een lange periode leeggestaan. Een groep krakers heeft toen zijn intrek genomen om verder verval van het fort te voorkomen. Tijdens het laatste jaar dat het fort gekraakt werd, maakte Arnaud ook deel uit van deze groep. Kraken is een hard bestaan volgens Arnaud, maar juist deze periode is erg belangrijk voor hem geweest om tot nieuwe inzichten te komen. Daar vond hij de rust waar hij al een tijd naar op zoek was, door zich te focussen op zijn creativiteit.

De rust die creativiteit met zich meebrengt
In Fort Pannerden begon Arnaud voor het eerst met hout bewerken. Hij begon met het maken van letterbordjes. Arnaud leerde om de letters uit te hakken en daarna de randen te schuren met een dremel. Smalle bordjes met uitgehakte letters, die later geverfd werden in de kleurstelling van het fort, grijs met zwarte belettering. Arnaud vindt dat je met je handen moet werken om tot geestelijke ontwikkeling te komen. Je moet bezig blijven om tot ontwikkeling te komen. Daarbij maak je goede en foute beslissingen. Arnaud is echter trots op zijn fouten. Iets is namelijk pas een fout, wanneer je er niets van leert. Dat uithakken van de bordjes voelde voor hem als een soort van therapie. Door geconcentreerd bezig te zijn kreeg hij weer de rust die hij in zijn leven was kwijtgeraakt. Hij kwam tot nieuwe inzichten over zijn leven en kwam uit deze zware periode als een sterker mens: ‘Ik ben er nog, ondanks alle tegenslagen’.

Kleurstellingen
Voor Arnaud zijn kleurstellingen erg belangrijk, vooral de kleurstelling van zijn leefomgeving. Door te kiezen voor een stijl en daar je huis naar in te richten, creëert dit rust. Het is van belang dat je een thuisgevoel krijgt in je woning. Arnaud heeft eerder in Heseveld gewoond, in de Cronjéstraat. Toen heeft hij zijn huis in ‘De Stijl’ ingericht. Arnaud was al een geruime tijd een bewonderaar van deze Nederlandse kunststroming. Onder deze stroming vallen grote Nederlandse kunstenaars als Rietveld en Mondriaan. De Stijl legt kunstenaars heel veel beperkingen op. Een voorbeeld hiervan is het kleurgebruik. In De Stijl worden alleen de primaire kleuren gebruikt, namelijk geel, rood en blauw. In de kunstwerken werden deze kleuren aangevuld met zwart, grijs en wit. De kleuren worden versterkt door het gebruik van geometrische vormen. Arnaud heeft zijn huis destijds ingericht in deze kleuren, aangevuld met groen als afwijkende kleur. De meubels had hij wel alleen in de primaire kleuren beschilderd.

Sinds 2011 woont hij weer in de Heseveld, nu in de Generaal Smutsstraat. In zijn huidige woning heeft Arnaud zich laten inspireren door de Italiaanse stijl. Zijn voorliefde voor deze stijl begon na het luisteren van de muziek van Andrea Bocelli. Arnaud wilde weten waar hij over zong. Daarna ging hij zich zoveel  mogelijk in Italië verdiepen. De kunst, de taal, de muziek en het eten. ‘Als ik iets doe, dan doe ik het goed.’ Arnaud noemt zich hierbij een echte autodidact. Wanneer hij iets nieuws wil leren, dan koopt hij de boeken die hij nodig heeft en leert hieruit.

Houtbewerking
Na zijn tijd in Fort Pannerden is Arnaud verder gegaan met het bewerken van hout. Hij heeft hiervoor een werkplaats in huis ingericht. Het is niet gebleven bij alleen het uithakken van hout, Arnaud heeft zich ook het inleggen van hout bekwaam gemaakt en heeft hiervoor zijn eigen methode ontwikkeld. Het begint bij het maken van het ontwerp, deze tekent Arnaud zelf. Bij het uitwerken van het ontwerp maakt hij gebruik van Scalable Vector Graphics, dat is een computertaal voor afbeeldingen.
Als basis gebruikt Arnaud hout. Het liefst multiplex, dat is het ideale basismateriaal, omdat het bestaat uit verschillende lagen op elkaar geperst hout. Dat is makkelijker omdat het ontwerp ook bestaat uit meerdere lagen.
Nadat het ontwerp is overgebracht op het hout, begint het uithakken van de verschillende lagen om diepte in het werk te creëren. Met een dremel worden alle randen geschuurd. Door kleine opzetstukjes kan Arnaud heel nauwkeurig werken en smallere gedeeltes in het ontwerp uitdiepen. Door toeval ontdekte hij zijn eigen manier van inleggen. Bij een project ontdekte hij een foutje in het hout en vulde deze op met kneedbaar hout. Hij kwam toen op het idee om de lagen die hij had uitgehakt hiermee op te vullen. Voordat hij met het opvullen begint wordt het werk eerst in de lak gezet, zodat niets in de groeven van het hout kan trekken.
Door pigmenten aan het kneedbaar hout of allesvuller toe te voegen kan hij ook verschillende kleuren aanbrengen in zijn werk. Wanneer alles opgevuld en uitgehard is, schuurt hij eventuele rondingen weg met watervast schuurpapier, voordat het afgewerkt kan worden. Ter afwerking gebruikt Arnaud zeven lagen jachtlak. In deze lak zit een speciaal UV-filter en hij is waterafstotend, waardoor zijn kunst ook tegen de weerselementen beschermd wordt.

Waardering van kunst
Arnaud kan niet alleen genieten van zijn eigen kunst, maar ook de kunst van andere mensen. Wanneer hij een kunstwerk ziet dat hij mooi vindt dan koopt hij het. Toch werkt hij zelf niet in opdracht. Hij geeft het liever weg aan mensen die er plezier aan beleven. Arnaud laat de kunst ontstaan, dat is voor hem het allerbelangrijkste. Het creëren van kunst ziet hij dan ook veel meer als een vorm van zelfbezinning. Verkoop of bekendheid zijn veel minder van belang. Hij denkt daarbij aan bekende kunstenaars. De meesten werden pas na hun dood beroemd. Dat vindt Arnaud ook wel een mooie gedachte. Door tegenslag kun je  geënspireerd raken. Beperkingen dwingen je tot een verhoogde concentratie tijdens het werken en tot het komen van oplossingen. Je wordt er creatiever door.

Arnaud vindt het fascinerend dat je de ideeën, die zich in je hoofd bevinden, met je handen kunt maken. Vormen die van uit het onderbewustzijn ontspruiten.
Hij zegt dat wanneer je ouder wordt je hersenen steeds meer tot rust komen. Op het moment dat je echt gaat kijken, zie je pas goed wat er allemaal om je heen te zien is. Het mooie is dat iedereen een ander gevoel krijgt bij wat ze zien, doordat onze hersenpatronen van elkaar verschillen. Hij benoemt daarbij een werk - een drieluik - dat hij zelf gemaakt heeft en waar pi, phi en psi op staan afgebeeld. ‘Pietje, Fietje en Psietje!’ Pi is een universele natuurkundige constante, phi staat voor de schoonheid van de natuur en psi voor de bezieling die een mens in dode materie kan leggen.

Dromen voor de toekomst
Arnaud trekt de komende twee jaar uit voor het opnieuw schilderen en herinrichten van zijn woning. Hij is daarvoor nog op zoek naar een goede kleurstelling. Hiervoor haalt hij zijn inspiratie uit de media en woningen van andere mensen. Hij ziet het als een proces van innerlijke vernieuwing. Het doet je goed om je eigen woning te schilderen in een kleurstelling die je mooi vindt.
Ook wil Arnaud zijn werkplaats naar beneden verhuizen, zodat hij zijn keuken kan uitbreiden. Hij kookt graag uit de Italiaanse keuken en wil ook graag zijn eigen brood gaan bakken. Nu hij zijn rust heeft hervonden heeft hij genoeg ruimte voor toekomstplannen.


Bronvermelding
Interview: Wie is Arnaud de Verfkabouter?
Bron: Wijkblad Neij West - september 2016
Tekst: Leonie Hendriks en Renate Hesseling.
Website: www.neijwest.nl
Fotograaf kunstwerken: Kim van der Kwast, Nijmegen 2015
Fotograaf portret: Bernard Rasing, Fort Pannerden 2008




There are no comments for this topic. Do you want to be the first?