- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - R E P L I E K 2 0 0 9 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Bij aanvang WAO in oktober 2000 verstrekte het UWV slechts een gedeeltelijke WAO zonder die aan te vullen tot aan
het wettelijk sociaal minimum; ik ontving omgerekend circa 400,- euro maandelijks. Waardoor ik gedwongen was
om mijn appartement aan de Vredestraat 12 te Nijmegen te verlaten.
Gedurende anderhalf jaar heb ik toen beurtelings gelogeerd bij mijn vader in Bellingwolde (Gr.) en bij mijn moeder in Nijmegen.
In deze periode heb ik armoede gekend ondanks lapmiddelen als IOAW, ABW en Toeslagenwet.
Onderwijl voerde mijn advocate van de ARAG-rechtsbijstand een extra procedure om de WW betaald te krijgen, dat geschiedde pas in maart 2002.
Een maand later had ik weer een eigen woning en hoopte weer een zelfstandig huishouden te kunnen voeren.
Op dat moment had ik bovenop de romp-WAO van 400,= euro netto maandelijks een WW-uitkering ad 530,= vierwekelijks.
Alle vaste lasten bedroegen circa 500,= euro maandelijks.
Het UWV vond in 2002 echter aanleiding om op deze WW-uitkering te korten; zij voerde een dubbele sanctie uit die mij ernstig
in de financiële problemen bracht waardoor ik gedwongen was om bij de gemeente Nijmegen te vragen om een schuldsanering.
Ik tekende bezwaar aan tegen de sancties en dat leidde tot een zitting bij de ARA met als resultaat een schikking
(uitspraak van 14 november 2003 procedurenummer 02 / 2633 WW 27).
In 2004 werd het mij duidelijk dat er een schuldsanering aan kwam in de vorm van de WSNP. Van die regeling had ik nog nooit gehoord maar ik ondertekende de overeenkomst als voorgelegd door mr. Van Ekert en r.c. mr. Boon (uitspraakdatum 20 oktober 2004 insolventienummer 04/758 R mb).
Maar tot overmaat van ramp kwam er een maand later na de wettelijke termijn van vijf jaren een einde aan de WW;
ik viel dus direct na het aangaan van de WSNP-regeling in een gat van 7 maanden terug op de romp-WAO onderwijl er
nog geen uitspraak van de CRvB was. Ik kon de vaste lasten niet meer opbrengen en vroeg wanhopig om hulp bij de gemeenten Wijchen en Nijmegen.
Het duurde lang voordat het UWV een toeslag toekende maar ook die bood geen soelaas want nog steeds beduidend
onder het wettelijk sociaal minimum.
Al mijn post ging eerst langs de bewindvoerder WSNP, sindsdien heb ik het financiële overzicht verloren.
Dat is nog steeds het geval, tot op de dag van vandaag.
In januari volgde dan het arrest van de CRvB en dat dwong het UWV om met terugwerkende kracht een 80-100% WAO te herberekenen;
sinds maart 2005 'geniet' ik een 80-100% WAO-uitkering.
Mijn WAO-inkomen was 15% lager dan voorafgaand aan het einde van de WW. In mei 2005 werd er op mijn vakantietoeslag
beslaggelegd wegens het salaris van de bewindvoerder WSNP.
Ondertussen kreeg ik de huurachterstand maar niet weggewerkt.
Ondertussen was het water toen al maanden afgesloten.
Evenwel moest ik enkele maanden later van Talis Woondiensten b.v. mijn woning te Wijchen (Diepvoorde 20-05) gedwongen verlaten met behulp van gerechtsdeurwaarder van den Heuvel c.s. te Nijmegen. Deze woning heb ik niet bezemschoon kunnen opleveren hetgeen Talis in rekening bracht.
En nog een maand later werd ik uit de WSNP gezet omdat dhr. Rasing in het eerste jaar toch zijn schulden had vergroot? En dat mag niet zijnde een wettelijke eis van de WSNP.
Bravo! Deze burger is helemaal klem gereden en uitgeput door de regelgeving en de kille uitvoering.
Gelukkig kon ik terecht bij Hugo Oudshoorn aan de Duindoornstraat 69 te Nijmegen. Wij kwamen onderhuur overeen en
een en ander zou slechts tijdelijk zijn.
Elders had ik een postadres.
Maar ik slaagde er niet in om de problematiek aan te pakken want ik was uiterst gefrustreerd en boos.
Wel zijn de voorbereidende werkzaamheden voor Stichting Odeon Nijmegen hier doorgezet. Hugo en ik waren de
voornaamste initiatiefnemers en motoren achter deze lokale sociaal-culturele instelling.
Op 4 april 2006 was er op het UWV-kantoor een hoorzitting n.a.v. een beslaglegging en een jaar later op 14 juni 2007 dito. Naar aanleiding van de laatste hoorzitting ben ik met Dossier Rasing gegaan naar het Juridisch Loket en deze verwees mij door naar een advocate voor een eerste consultatie.
Op 27 juni 2007 kon deze advocate mij vertellen dat ik alles al had gehad op het gebied van bestuursrecht en dat ik nu richting het aansprakelijkheidsrecht zou gaan. Dat vond ik mooi.
Al spoedig bleek dat Talis Woondiensten b.v. mij ook weg wou hebben van de Duindoornstraat 69 want zij was
onaangenaam verrast te moeten vernemen dat die mijnheer van het 'Diepvoorde 20-05 te Wijchen'-verhaal blijkbaar
woonachtig was op dit adres, in onderhuur, dus, 'Er uit !'.
Ik zocht juridische hulp en het kwam tot een (hele nare) zitting waarin de rechter Talis in het gelijk stelde en
ik dus wel gedwongen was deze woning bezemschoon op te leveren (vonnis van 26 oktober 2007 ARA sector kanton
Nijmegen, zaakgegevens 518556 \ CV EXPL 07-6051 \ 19 /GT).
Gelukkig kon ik met behulp van vrienden uitwijken naar Fort Pannerden op 6 december 2007.
Ik was totaal overstuur, kopschuw, uitgeput, verdrietig, depressief, ziek, verarmd en berooid.
In maart volgde dan nog een periode van geestelijke nood naar aanleiding van het feit dat de gemeente Nijmegen
mij uitschreef uit de GBA; zou de WAO dan misschien worden stopgezet?
Weer volgde een beslaglegging bij het UWV op mijn WAO-vakantiegeld in de maand mei van dat jaar,
daarnaast was er al een maandelijks beslaglegging van circa 80,= euro.
Op het Fort sloeg de paranoia toe toen duidelijk werd dat de gemeente Lingewaard de subsidiegelden bij elkaar
had voor de restauratie en wij, de beheerders genoemd, eruit moesten; de aannemer wou een onbewoond fort.
Het Fort zou een voornamelijk museale bestemming krijgen.
Wij hebben als bewoners onderhandelingen gevoerd met de gemeente over een regeling. Aan dat overleg heb ik ook
deelgenomen en als zodanig heb ik een akkoord kunnen bewerkstelligen; een convenant. De ex-beheerders zijn
vanaf 1 november 2008 tijdelijk geplaatst in Gendt, Huissen en Bemmel. Op de langere termijn zou er een aanvang
worden gemaakt met een culturele broedplaats.
Te Bemmel ben ik aan de slag gegaan met de voorbereidingen voor de Culturele Broedplaats Lingewaard (CBL) en ben
als zodanig de initiatiefnemer van het platformCBL (pCBL).
Nu dan, dien ik ook weer uit deze woning te vertrekken, per 1 april 2008. Ik heb de gemeente duidelijk gemaakt dat ik,
minimaal de komende drie jaren, in een stabiele woonsituatie wil zitten.
Van daar uit wil ik de schuldenproblematiek aan gaan pakken, de aansprakelijkheidsrechtprocedures starten,
mijn gezondheid zowel fysiek als mentaal
weer op orde krijgen en ondertussen mij bezighouden met werkzaamheden voor Odeon Nijmegen en het platformCBL.
Op dit moment heeft de gemeente mij (nog) niet een structurele oplossing aangeboden, probeert zij onder het convenant uit te komen en neigt zij er toe in haar wettelijke zorgplicht te verzaken.
Wellicht kunt u nu begrijpen van mijn gevoel van onmacht als het gaat om instanties en overheid.
Als een Don Quichote blijf ik strijdbaar voor een betere wereld en hoop dus dat dìt systeem instort!
Hierbij verklaar ik, Arnaud Rasing, de sociale rechtsstaat voor failliet, waarvan akte.
Aldus naar waarheid, volgens ondergetekende,
Nijmegen, dinsdag 24 maart 2009
Arnaud B.A.G. Rasing, burger
afkortingen, alfabetisch: